بخش دیگرى كه باز آن را مختصر عرض مى‏كنم - كه مربوط به عموم مردم است - در درجه اوّل عبارت است از امر به معروف و نهى از منكر در مسائل اجتماعى. البته در مسائل فردى، تقوا بسیار زیاد مورد توصیه امیرالمؤمنین است؛ اما در زمینه مسائل اجتماعى شاید هیچ خطابى به مردم شدیدتر، غلیظتر، زنده‏تر و پُرهیجان‏تر از خطاب امر به معروف و نهى از منكر نیست.

امر به معروف و نهى از منكر، یك وظیفه عمومى است. البته ما باید تأسّف بخوریم از این‏كه معناى امر به معروف و نهى از منكر درست تشریح نمى‏شود. امر به معروف، یعنى دیگران را به كارهاى نیك امر كردن. نهى از منكر، یعنى دیگران را از كارهاى بد نهى كردن. امر و نهى، فقط زبان و گفتن است. البته یك مرحله قبل از زبان هم دارد كه مرحله قلب است و اگر آن مرحله باشد، امر به معروفِ زبانى، كامل خواهد شد. وقتى كه شما براى كمك به نظام اسلامى مردم را به نیكى امر مى‏كنید - مثلاً احسان به فقرا، صدقه، راز دارى، محبّت، همكارى، كارهاى نیك، تواضع، حلم، صبر - و مى‏گویید این كارها را بكن؛ هنگامى كه دل شما نسبت به این معروف، بستگى و شیفتگى داشته باشد، این امر شما، امر صادقانه است.

وقتى كسى را از منكرات نهى مى‏كنید - مثلاً ظلم كردن، تعرض كردن، تجاوز به دیگران، اموال عمومى را حیف و میل كردن، دست درازى به نوامیس مردم، غیبت كردن، دروغ گفتن، نمّامى كردن، توطئه كردن، علیه نظام اسلامى كار كردن، با دشمن اسلام همكارى كردن - و مى‏گویید این كارها را نكن؛ وقتى كه در دل شما نسبت به این كارها بغض وجود داشته باشد، این نهى، یك نهى صادقانه است و خود شما هم طبق همین امر و نهى‏تان عمل مى‏كنید.

از رهنمودهای مقام معظم رهبری درمورد آموزش احكام ومسائل امر به معروف ونهی ازمنكر:

مسئله امر به معروف ونهی ازمنكر ، مثل مسئله نماز است. یاد گرفتنی ست ، باید بروید یاد بگیرید . مسئله دارد كه كجا و چگونه باید امر به معروف ونهی از منكر كرد.

 سخنان مقام معظم رهبری در دیدار فرماندهان گردانهای و دسته های عاشورای نیروی مقاومت بسیج سراسر كشور در سالروز شهادت حضرت امام سجاد (ع ) در مورخه 22/4/71

مقام معظم رهبری:

به نظر ما، در بحث‌هایى كه درباب پوشش زن مى‏شود.......توجه كنید كه هیچ بحثى در این زمینه‏هاى مربوط به پوشش زن، از هجوم تبلیغاتى غرب متأثر نباشد؛ اگر متأثر از آن شد، خراب خواهد شد. مثلاً بیاییم با خودمان فكر كنیم كه حجاب داشته باشیم، اما چادر نباشد؛ این فكر غلطى است. نه این‏كه من بخواهم بگویم چادر، نوع منحصر است؛ نه، من مى‏گویم چادر بهترین نوع حجاب است؛ یك نشانه‏ى ملى ماست؛ هیچ اشكالى هم ندارد؛ هیچ منافاتى با هیچ نوع تحركى هم در زن ندارد. اگر واقعاً بناى تحرك و كار اجتماعى و كار سیاسى و كار فكرى باشد، لباس رسمى زن مى‏تواند چادر باشد و - همان‏طور كه عرض كردم - چادر بهترین نوع حجاب است.

البته مى‏توان محجبه بود و چادر هم نداشت؛ منتها همین‏جا هم بایستى آن مرز را پیدا كرد. بعضی‌ها از چادر فرار مى‏كنند، به خاطر این‏كه هجوم تبلیغاتى غرب دامن‌گیرشان نشود؛ منتها از چادر كه فرار مى‏كنند، به آن حجاب واقعى بدون چادر هم رو نمى‏آورند؛ چون آن را هم غرب مورد تهاجم قرار مى‏دهد!